Bazı yerler, hayat bizi binlerce kilometre uzağa götürse de bizi geri çağırır. Despina Pereira’nın Avustralya’dan Yunanistan’a uzanan hikâyesi de böyle bir dönüşün hikâyesi. Bu, yalnızca yaşamak için yeni bir yer bulmanın değil; aile köklerine dönmenin, aidiyet duygusunu yeniden keşfetmenin ve Samos’ta geleneksel evleri restore ederken kendine yeni bir amaç edinmenin öyküsü.
Despina bugün Heritage Stays projesiyle eski köy evlerini yeniden hayata kazandırıyor ve ziyaretçileri otantik Yunan adası yaşamını keşfetmeye davet ediyor. Kendi sözleriyle anlattığı bu hikâyede, büyükannesine dair anıların, topluluk duygusunun ve Avustralya’daki yoğun hayatından daha anlamlı bir düzene duyduğu özlemin onu kendini evinde hissettiği yere nasıl geri getirdiğini anlatıyor.
Çocukluk anıları ve aidiyet duygusu
Büyükannemi küçük verandada oturup kedileri beslerken hatırlıyorum. Taze pişmiş yemeklerin kokusu hâlâ aklımda. Sonra oturur, onun çocukluğunu ve hayatını anlattığı hikâyeleri dinlerdim. Anılarım Avustralya ile Samos arasında uzanıyor, ama his hep aynı: büyükannem ve büyükbabamla birlikte olmanın, sohbet etmek ve güzel yemekler yemek için zaman ayırmanın sıcaklığı.
Yedi yaşıma kadar beni büyükannem büyüttü. Avustralya’da okula başlayana dek tek kelime İngilizce konuşmadım. Farklı yemekler yiyor, evde farklı kurallarla yaşıyordum. Kamplara gitmeme ve diğer çocukların yaptığı pek çok şeyi yapmama izin verilmiyordu. Avustralya’da doğmuş olsam da bana yabancı gelen bir yaşam biçimine uyum sağlamaya çalışıyormuşum gibi hissediyordum.
Otuz beş yıldan uzun süre önce Samos’a geldiğimde ait olduğumu hissettim. Bunun nedenini o zaman tam olarak açıklayamıyordum. Etrafımdaki yüzlerde, yemekte, danslarda ve uzun yaz gecelerinde tanıdık bir şey vardı. Geriye dönüp baktığımda, büyükannem ve büyükbabamın bana kazandırdığı değerleri daha iyi anlıyorum: sadeliğe, besleyici yemeklere ve topluluğa önem vermek.
Beni geri çağıran hayat
Avustralya’da büyüdüm, ama büyükannem hayattayken onu görmek için Samos’a gidip gelmeye devam ettim. Köyü, ailemi ve geleneksel yaşam biçimini seviyordum. Yazlar sanki hiç bitmiyordu. Otuzlu yaşlarımın başından itibaren bu yavaş ritme daha çok çekildiğimi hissettim. Atalarımın tanıdığı hayattan bir parça yaşamak; Akdeniz yemeklerinin ve her günün tadını çıkaracak zamanın olduğu, Avustralya’daki yoğun hayatımın baskılarından uzak bir düzen kurmak istiyordum.
Yıllar sonra, 2022’de eşimle tanıştığım sırada Amerika Birleşik Devletleri’nde, Long Island’da yaşıyorduk. Banliyö hayatında kendimi evimde hissetmekte zorlanıyordum. Yunanistan’ı öneren eşim oldu. Ülkeyi ne kadar sevdiğimi ve oraya ne kadar kolay uyum sağladığımı biliyordu. Belki de emeklilik yıllarımızı geçirmek ve birlikte yaşlanmak için doğru yer burasıydı.
Altın Vize programı aracılığıyla Mora Yarımadası kıyısında, Sofiko yakınlarındaki Amoni’de bir ev aldık. O sırada henüz Yunan vatandaşlığımı almamıştım. Bu program, Yunanistan’ı uzun vadeli yuvamız yapmamıza imkân verdi.
Fakat Samos’ta başka bir ev de beni geri çağırıyordu: büyükannemin yaşadığı Palokastro’daki eski aile evi. Başlangıçta amacım bu evi yalnızca bir tatil evine dönüştürmekti. Orada daha fazla zaman geçirdikçe daha uzun kalmak istediğimi fark ettim. Evle ilgilenmek ve ona yeni bir hayat vermek istiyordum.
Evleri yeniden hayata döndürmek
Restorasyon altı ay sürdü. Benim için en zor kısım, çalışmaları sürekli ilerletmekti. Ustalarla ilgili gecikmeler yaşanıyor, işler zaman zaman durup yeniden başlıyordu. Tempoyu korumak kolay değildi. Fotoğraflara baktığımda, tamamlanan odaların ardındaki emeği ve sonuca ulaşmak için gereken sabrı hatırlıyorum.
Emekliliğin seyahat etmekten ibaret olacağını düşünmüştüm. Çok seyahat ettim ve bundan büyük keyif aldım, ama zamanla bir şeylerin eksik olduğunu fark ettim. Bir amaca ihtiyacım vardı. Sabah uyandığımda yapmaya değer bir işimin olmasını ve çalışma hayatım boyunca edindiğim deneyimi başkalarına yardımcı olmak için kullanmayı istiyordum.
Girişimci bir yapım var. Yakındaki küçük, bakımsız evlere bakmaya ve bu evlerle neler yapılabileceğini düşünmeye başladım. Onları yeniden güzel ve konforlu hâle getirmenin, köyü benim sevdiğim gibi takdir edecek insanlara açmanın mümkün olduğunu görüyordum. Heritage Stays böyle doğdu.
Şekillenen bir yuva
Önümüzde hâlâ yapılacak çok iş var. Beni en çok cesaretlendiren şey, insanların durup yaptıklarımı beğendiklerini, bu evlerin korunmasından ve köylerinin güzelleşmesinden memnun olduklarını söylemesi. Yaşadıkları yerle gurur duyuyorlar. Onlar için bu kadar önemli bir yere katkıda bulunduğumu hissetmek, beni de gururlandırıyor.
Köy hayatını paylaşmaya davet
Evlerin ötesinde de sorumluluk üstlenmeye başladım. Palokastro’daki Aziz Yorgo Kilisesi’nde planlanan bir topluluk salonu için bağış toplama çalışmalarına destek veriyorum. Rahibimiz Peder John çok iyi kalpli biri; onunla vakit geçirmek bana büyük mutluluk veriyor. Amaç, insanların bir araya gelebileceği bir yer oluşturmak: belki bir örgü grubu, anneler grubu ya da kendini yalnız hisseden yaşlı birinin sohbet edebileceği bir buluşma alanı. Proje hâlâ planlama aşamasında; tasarım çalışmaları sürüyor ve önümüzde daha fazla bağış toplama işi var. İlerleyebilmesi için enerjimi, pratik deneyimimi ve mühendislerle inşaat ustalarıyla kurduğum bağlantıları ortaya koyuyorum.
Topluluk derken kastettiğim şey bu: parçası olduğunuz ve birlikte emek verdiğiniz bir yapı. Misafirlerimizin de buraya aynı saygıyla gelmesini isterim. Burada yaşayan insanlara merakla yaklaşsınlar, küçük yerel işletmeleri desteklemeye istekli olsunlar ve köy hayatının kendi ritminde akmasına izin versinler.
Samos’ta yavaş yaşamı keşfetmek
Benim davetim 28 günlüğüne gelmeniz. Arnavut kaldırımlı sokaklarda yürümek, insanlarla tanışmak ve gündelik hayatın akışına alışmak için kendinize zaman tanıyın. Fırına tekrar tekrar gidin. Mahalle dükkânlarını tanıyın. Pazar günleri kiliseye gidiyor, ardından kahve içip küçük bir buluşma yapıyoruz. Bunu çok güzel buluyorum. Böyle küçük buluşmalar, insanların birbirine zaman ayırmasını sağlıyor.
Gezilecek müzeler ve köyün dışında keşfedilecek yerler var. Ama yerel tavernada yenen sade bir yemek de günümü güzelleştirebilir: taze malzemeler, balık, yerel şarap ve bunların tadını çıkarmak için yeterli zaman. Hiçbir şeyin gösterişli olması gerekmiyor. İnsanların bunun ne kadar tatmin edici olabileceğini deneyimlemesini istiyorum.
Yavaş yaşam benim için bir düşünme biçimi. Hâlâ çok çalışıyor ve pek çok fikir üretiyorum, ama sade bir yemeğe, tanıdık bir yüze ve acele etmeden sürdürülen bir sohbete değer veriyorum. Köy hayatı bana aidiyet duygusu ve emeklilikte bulmayı beklemediğim bir amaç verdi.
Heritage Stays aracılığıyla paylaşmak istediğim şeyi düşündüğümde aklıma o küçük verandadaki büyükannem geliyor. Kediler, yemekler, hikâyeler ve hoş karşılanma duygusu. Bu anılar bütün hayatım boyunca benimle kaldı. Samos’ta şimdi onları kendi yöntemimle yaşatmanın yolunu buluyorum.
Yunanistan ailenizin hikâyesinin bir parçasıysa belki siz de bu çağrıyı hissediyorsunuzdur. Değilse de başımızın üzerinde yeriniz var. Samos’a gelin, bir köy evine ya da deniz kenarında bir eve yerleşin ve buradaki gündelik hayatı tanımak için kendinize zaman tanıyın. Umarım sizde de benimki gibi kalıcı bir iz bırakır.
Despina Pereira’nın anlatımıyla, Mindful Vacation için / Heritage Stays | heritagestaysgr.com
Samos’ta kendi yavaş kaçamağınızı planlayın
Despina’nın hikâyesi size Samos’u keşfetme ilhamı verdiyse adayı yalnızca plajları ve popüler duraklarıyla sınırlamadan deneyimlemeyi düşünün. Doğu Ege Denizi’nde yer alan Samos; geleneksel dağ köylerini, manzaralı sahil kasabalarını, zeytinlikleri ve yerel tavernaları bir araya getiriyor. Daha sakin köşeleri keşfetmeye, bölgesel yemek ve şarabın tadını çıkarmaya, Yunan adası hayatının gündelik ritmini tanımaya zaman ayırın.
Bir duraktan diğerine koşturmak yerine biraz daha uzun kalın, aile işletmelerini destekleyin ve bir yere alışmak için kendinize zaman tanıyın. İster deniz kenarında bir konaklama ister geleneksel bir köy evi seçin; Samos yavaşlamak, yerel kültürle bağ kurmak ve Yunanistan’ı kendi ritminizde yaşamak için alan açıyor.
